Herpes zoster – simptomi i lečenje

Herpes zoster – simptomi i lečenje

Herpes zoster je jedan od osam tipova virusa herpesa. Posledica je sekundarne aktivacije varicella-zoster virusa, koji kod prve infekcije uzrokuje vodene kozice. Do reaktivacije ovog virusa može da dođe usled slabljenja imuniteta, teške bolesti ili kod telesne i emocionalne traume.

Herpes zoster najčešće se javlja kod odraslih osoba, a kod dece ređe. Manifestuje se kao veći broj grupiranih mehurića na koži, koji se najčešće javljaju na jednoj strani lica ili tela, kao i u području vrata i usne šupljine.

Simptomi herpes zostera

Simptomi herpesa zoster obično započinju opštim osećajem slabosti, uz blagu groznicu, peckanje i bolove na jednoj strani tela. Nakon nekoliko dana dolazi do pojave mehurića, a zahvaćeno područje postaje osetljivo, bolno i može da svrbi. Mehurići nakon jedne do dve nedelje prolaze i stvaraju se kraste, prilikom čega bolovi i dalje mogu da budu prisutni.

Uobičajeni simptomi herpes zostera su:

  • Lagano povišena temperatura
  • Slabost i umor
  • Osećaj peckanja, bockanja i svrab
  • Crvenilo dela kože sa grupisanim mehurićima
  • Žareća ili probadajuća bol, koja može da bude povremena ili stalna
  • Mučnina
  • Dijarea
  • Poteškoće sa mokrenjem

U nekim slučajevima, kada je zahvaćen deo u području živca trigeminusa, u području živca uha ili lica, moguće su komplikacije u obliku konjunktivitisa, oštećenja rožnjača ili paraliza živca.

Promene koje se događaju na koži obično su lokalizovane jednostrano, iako mogu da se pojave i na obe strane tela (zoster duplex)

Dijagnoza i lečenje herpes zostera

Za postavljanje dijagnoze obično su dovoljni klinička slika i simptomi bolesti.

Kod lečenja herpes zostera koriste se preparati vitamina B grupe. U slučaju superinfekcije bakterijama, primenjuje se terapija antibioticima ili antibiotskim kremama, dok se teži bolovi ublažavaju sa analgeticima. Ukoliko je infekcijom zahvaćeno oko, potrebna je redovna oftalmološka kontrola.

Jedan napad herpes zostera obično ostavlja bolesniku doživotnu imunost, s obzirom da se recidivi javljaju u manje od 4% slučajeva. Većina ljudi se oporavi bez posledica, ali mogući su ožiljci, čak i onda kada nije nastupila sekundarna infekcija.

Vaša ocjena članka:

5 / 5 (2 votes)

Drugi upravo čitaju: